Extreem-links in FvD: een ongemakkelijke waarheid

Bron: De Volkskrant/Jan Bennink

In het publieke debat bestaat een hardnekkige mythe: dat alles wat ontspoort automatisch ¨rechts¨ is. Dat extremisme, complotdenken, anti-institutioneel vuur en radicale woede vanzelfsprekend uit conservatieve hoek komen. Die mythe is comfortabel voor links en rampzalig voor iedereen die werkelijkheid serieus neemt.

Want wie goed kijkt naar de ideologie chaos rond Forum voor Democratie ziet iets heel anders. Een deel van de achterban is helemaal niet rechts in de klassieke betekenis van het woord. Integendeel: ze zijn anti-kapitalistisch, anti-Westers, anti-NAVO, anti-Israël en uitgesproken vijandig tegenover liberale instituties. Ze zijn niet rechts ontspoord - ze zijn links geradicaliseerd binnen een rechts decor.

De tweets van Jan Bennink (@superjan) vormen daarvan een onthutsend helder voorbeeld.

¨Ik ben definitief niet rechts¨- en hij meent het

Bennink schrijft het letterlijk: ¨Ik ben niet rechts.¨

En anders dan veel mensen denken, is dat geen pose. Het is een betekenis. Want wat hij vervolgens opsomt is een volledig links-radicale wereldbeschouwing: tegen ¨roofkapitalisme¨, tegen de ¨oorlogsindustrie¨, tegen de NAVO, tegen het Westen, voor volksmacht, voor referenda als revolutionair instrument, en tegen wat hij noemt ¨deuglinks¨ - niet omdat ze links zijn, maar omdat ze volgens hem niet radicaal genoeg zijn.

Dat is geen conservatisme. Dat is anti-liberale systeemhaat.

Dit is de klassieke revolutionaire linkse agenda, verpakt in woede tegen elites en instituties.

En precies dat maakt het zo gevaarlijk.

Christen-communisme als politieke ideologie

Alsof dat nog niet ver genoeg gaat, verklaart Bennink zichzelf openlijk tot een ¨christen-communist¨. Niet als grap. Niet als metafoor. Maar als politieke identiteit. Hij spreekt over een wereld die moet worden geleid door ¨de wil, de kracht, de wijsheid en de toom van Jezus Christus¨.

Dat is geen geloof - dat is theocratisch messianisme. Hier wordt het marxistische idee van totale maatschappelijke gelijkheid gecombineerd met religieuze zuivering. Dat is exact het ideologische mengsel dat in de geschiedenis heeft geleid tot totalitaire bewegingen die zichzelf zagen als moreel onfeilbaar.

wie zo denkt, erkent geen pluralisme , geen individuele vrijheid, geen liberale rechtsstaat. er is slechts een waarheid - en iedereen die daarbuiten valt, is moreel verwerpelijk.

Dat is niet rechts.

Dat is revolutionair links met een bijbel.

Anti-Israël, anti-Westen en oude vijanden

Het wordt pas echt onthullend wanneer Bennink eindigt met: ¨Fuck Israël¨.

Dat is geen geopolitieke analyse. Dat is pure ideologische vijandverklaring. Israël staat hier niet voor een beleid of een regering, maar voor een symbool: het Westen, het kapitalisme, de democratische rechtsstaat.

In extreemlinkse ideologie is Israël al decennia de ultieme vijand: een kapitalistische, westerse, succesvolle democratie die niet past in het revolutionaire wereldbeeld. Dat Bennink precies dat frame herhaalt, laat zien waar zijn hart ligt.

Niet bij vrijheid.

Niet bij democratie.

Niet bij vernietiging van het systeem.

Nick Fuentes als ¨intressant fenomeen¨

Wanneer Bennink Nick Fuentes verdedigt - een figuur die zich beweegt in extremistische en radicale netwerken - doet hij dat niet omdat hij Fuentes deelt, maar omdat hij de aanval op Fuentes ziet als aanval op zijn eigen anti-systeemdenken.

Hij noemt hem een ¨shock truther¨ die ¨narratieven stuksmijt¨. Dat is exact het jargon van radicaal-linkse deconstructiepolitiek: alles moet kapot, alle structuren zijn leugens, alle instituties onderdrukking.

Dat is geen verdediging van vrijheid van meningsuiting.

Dat is verheerlijking van chaos.

Waarom dit een probleem is voor FvD

Forum voor Democratie presenteert zich als een partij voor nationale soevereiniteit, democratie en vrijheid. Maar wat gebeurt er wanneer een deel van de achterban die woorden gebruikt om een compleet tegenovergestelde agenda te pushen?

Dan krijg je figuren zoals Bennink: anti-NAVO, anti kapitalistisch, anti-Israël, anti-Westers - maar opererend in de ruimte van een partij die zegt het tegenovergestelde te verdedigen.

Dat is geen randverschijnsel. Dat is ideologische infiltratie.

Wie deze mensen negeert uit angst voor slechte pers, maakt zich medeplichtig aan verwarring. Want het gevaar voor een beweging komt niet alleen van haar vijanden - maar ook van haar ¨bondgenoten¨ die haar waarden uithollen van binnenuit.