Waarom NieuwRechts niet onafhankelijk is

Bron: JfvD - Mail waarin de jongerenorganisatie van Forum voor Democratie actief werknemers werft voor mediaplatform NieuwRechts

Op 4 november 2025 ontving ik een bericht van mijn toenmalig redacteur Marit Nubé van NieuwRechts. De toon was vriendelijk en correct, zoals dat hoort bij een nette redactionele mededeling. Ze begon met de hoop dat alles goed met mij ging, waarna ze mij persoonlijk iets wilde laten weten over een besluit binnen de redactie.

Dat besluit was volgens haar vrij eenvoudig.

De redactie had besloten een roulatie van columnisten door te voeren. Dat betekende dat er ruimte moest worden gemaakt voor een nieuwe groep schrijvers. Mijn vaste bijdrage als columnist zou daarom stoppen.

Het lag, zo werd benadrukt, niet aan de inhoud van mijn columns. Het was geen conflict, geen discussie, geen inhoudelijke kritiek. Het was simpelweg een organisatorische keuze. Een vernieuwing van stemmen.

Aan het einde van het bericht volgde een nette afsluiting: dank voor de columns die ik had geschreven en succes met mijn verdere werkzaamheden.

Op het eerste gezicht klinkt dat als een normale gang van zaken. Media wisselen nu eenmaal schrijvers af. Redacties vernieuwen hun team. Dat hoort bij een levend opinieplatform.

Maar de vraag is altijd dezelfde: klopt de officiële uitleg ook met wat er daadwerkelijk speelt?

De rol van een columnist

Een columnist heeft een bijzondere rol binnen een medium.

Hij is geen verslaggever en ook geen voorlichter. Een columnist schrijft vanuit een visie, vanuit een overtuiging, maar moet tegelijkertijd de vrijheid hebben om scherp te zijn. Ook tegenover de eigen politieke omgeving.

Dat is juist de kracht van een opinieplatform.

Wanneer columnisten alleen nog maar schrijven wat een bepaalde beweging graag wil horen, verandert de functie van zo´n platform. Dan verschuift het van een plek voor debat naar een plek voor bevestiging.

En dat is precies waar de grens ligt tussen journalistiek en propaganda.

Politieke bewegingen hebben vaak moeite met die grens. Ze willen een eigen mediaplatform, maar tegelijkertijd ook controle houden over de boodschap.

Daar begint de spanning tussen onafhankelijkheid en loyaliteit.

Kritiek binnen de eigen kring

In mijn columns heb ik niet alleen gericht op politieke tegenstanders van rechts Nederland. Ik heb ook kritiek geuit op ontwikkelingen binnen de rechterflank zelf, waaronder Forum voor Democratie.

Dat is geen aanval op een beweging. Het is juist een teken van betrokkenheid.

Een politieke stroming wordt namelijk niet sterker van applaus alleen. Ze wordt sterker wanneer er ruimte is voor debat en zelfcorrectie.

Maar in de praktijk blijkt dat veel politieke platforms daar moeite mee hebben.

Kritiek op tegenstanders wordt vaak met enthousiasme ontvangen.

Kritiek op eigen kring ligt gevoeliger.

Dan verandert de discussie plotseling. Niet langer gaat het over de inhoud van een argument, maar over de vraag of stem nog wel ¨bij de club¨ hoort.

En dat is meestal het moment waarop redacties beginnen te praten over woorden als vernieuwing, koerswijziging of - in mijn geval - roulatie.

5 maart 2026 - een ander bericht

vier maanden later kreeg ik een appje dat de situatie in een ander licht plaatste.

Op 5 maart 2026 stuurde een oud-lid van JFvD en FvD mij een bericht dat rondging binnen die netwerken. Iemand die inmiddels afstand had genomen van die wereld, maar nog wel wist hoe de lijnen liepen tussen partij, jongerenorganisatie en mediaplatforms.

Het bericht ging over een vacature bij NieuwRechts.

NieuwRechts zocht een social media redacteur in Utrecht. Iemand die zich bezig zou houden met het maken van shots, content creation, het runnen van accounts en het optimaliseren van social media-kanalen.

De vacature werd gepresenteerd als een unieke kans om te werken bij ¨het snelst groeiende rechtse medium van Nederland¨.

Op zichzelf is dat niet bijzonder.

Wat wel interessant was, is waar die vacature werd verspreid.

Namelijk binnen de netwerken van de JFvD.

De zichtbare samenwerking

Bron: JFvD/NieuwRechts - Promotie van de podcast Rechts voor z’n Raap, waarin Bart Reijmerink normaal samen met Daniël de Liever host is (met Marit Nubé als vervanger wanneer één van hen ontbreekt), en waarin uitsluitend mensen uit het FvD/JFvD-netwerk aanschuiven en geen vertegenwoordigers van andere partijen.

Wie de communicatie rond NieuwRechts volgt, ziet dat de banden met Forum voor Democratie en de JFvD steeds duidelijker zichtbaar worden.

Een recent voorbeeld daarvan is een podcast waarin JFvD-voorzitter Iem Al Biyati in gesprek gaat met Bart Reijmerink van NieuwRechts.

Die podcats werd actief gepromoot via de de kanalen van de jongerenorganisatie van Forum voor Democratie. In de aankondiging werd de vraag gesteld: ¨Waar staat JFvD echt voor?¨

De beschrijving van de podcast liet weinig aan de verbeelding over. Daarin werd gesproken over de missie van JFvD, de Nederlandse identiteit, het succes van de vereniging en de zogenaamde gefaalde multiculturele samenleving.

Met andere woorden: het ging niet om een journalistiek interview, maar om een inhoudelijk gesprek binnen hetzelfde politieke netwerk.

Dat is op zichzelf niet verboden. Politieke organisaties mogen hun eigen media gebruiken om hun ideeën te verspreiden.

Maar het wordt een ander verhaal als een platform dat soort samenwerkingen aangaat en tegelijkertijd pretendeert een onafhankelijk opiniemedium te zijn.

Wanneer de puzzel klopt

Wanneer je al deze gebeurtenissen naast elkaar legt, ontstaat een patroon.

Aan de andere kant een mediaplatform dat actief samenwerkt met de jongerenorganisatie van Forum voor Democratie, podcast maakt met de voorzitter van die organisatie en personeel werft binnen dat netwerk.

Dan wordt het woord roulatie ineens een stuk minder neutraal.

Het lijkt dan minder op een redactionele vernieuwing en meer op een herschikking binnen een politiek ecosysteem.

Nieuwe stemmen komen binnen.

Andere stemmen verdwijnen.

Niet omdat ze slecht schrijven, maar omdat ze minder goed passen in de gewenste lijn.

Het ironische mediakartel

Daar zit ook de grootste ironie.

Forum voor Democratie heeft jarenlang scherpe kritiek geleverd op wat zij het ¨mediakartel¨ noemen. Volgens die analyse, sluiten grote media, elkaar in een kring en bepalen ze gezamenlijk welke stemmen welkom zijn en welke niet.

Die kritiek raakt soms een punt.

Maar wanneer een politieke beweging vervolgens haar eigen mediaplatforms opbouwt, haar eigen mensen daar plaatst en kritische stemmen vervangt door meer loyale stemmen, ontstaat er een opmerkelijke situatie.

Dan lijkt het systeem verdacht veel op het systeem waar men zelf zo fel op tegen zegt te strijden.

Alleen dan binnen de eigen zuil.

Onafhankelijke media of partijmedia

Dat brengt ons bij de kernvraag.

Wat wil NieuwRechts eigenlijk zijn?

Een onafhankelijk platform waar verschillende stemmen uit de rechterflank van het politieke spectrum kunnen schrijven?

Of een mediakanaal dat functioneert binnen het netwerk van Forum voor Democratie en JFvD?

Beide modellen bestaan.

Beide modellen zijn legitiem.

Maar ze zijn niet hetzelfde.

Een onafhankelijk platform accepteert dat columnisten soms dingen schrijven die binnen eigen kring ongemakkelijk zijn.

Een partijmedium werkt anders.

Daar wordt uiteindelijk gekozen voor loyaliteit,

Het woord dat alles verhult

En daarmee komen we terug bij dat ene woord uit het bericht van 4 november 2025.

Roulatie.

Het klinkt onschuldig. Bijna technisch.

Maar soms is het simpelweg een nette manier om te zeggen, dat bepaalde stemmen niet langer gewenst zijn.

Niet omdat ze slecht schrijven.

Niet omdat ze niets te zeggen hebben.

Maar omdat ze af en toe iets zeggen dat binnen het netwerk niet goed uitkomt.

En juist op dat moment wordt duidelijk hoe onafhankelijk een medium werkelijk is.

Niet wanneer iedereen hetzelfde zegt.

Maar wanneer iemand iets schrijft, dat eigen kring liever niet hoort.