De terugkeer van het reactionaire geweten
Onder jongeren op rechts groeit iets dat de gevestigde orde liever negeert. Niet het zoveelste economische model of de zoveelste verkiezingsbelofte, maar een dieper, ouder bewustzijn: het reactionaire denken. waar de vorige generatie nog dacht in termen van markten, vrijheden en compromissen, kijken steeds meer jonge mannen en vrouwen naar boven. Naar traditie, naar hiërarchie, naar de eeuwigheid. Zij weigeren de leugen dat de geschiedenis een oneindige vooruitgang is. Zij zien dat Europa zijn ziel heeft prijsgegeven en dat de leegte niet leeg blijft. Deze stroming is sterk binnen de SGP en vindt een bescheiden aanhang bij een klein deel van de PVV en JA21.
Ikzelf houd vast aan de beginselen van individuele vrijheid, vrije markt en een beperkte staat. Toch begrijp ik precies waar dit reactionaire verlangen bij de meeste jongeren van Gen Z vandaan komt: een diepe culturele leegte, maatschappelijke onzekerheid, een hernieuwde hang naar conservatisme, structurele ontevredenheid over de richting van het land, en de schok van de coronajaren die hen liet zien hoe snel vrijheden kunnen verdwijnen.
Lemm als gids
Robert Lemm, de reactionaire katholieke denker die al decennia tegen de stroom in schreef, wordt door deze jongeren herontdekt. Niet als nostalgie, maar als diagnose. Lemm heeft altijd gewezen op de harde waarheid: toen Europa het christendom inruilde voor de seculiere leegte, ontstond er ruimte. Die ruimte wordt niet opgevuld door abstracte idealen, maar door een geloof dat nog wel vitaliteit, discipline en voortplanting kent. De islam.
De islam vult de leegte
Lemm is helder. De islam is geen partner in multicultureel experiment. Het is een totale ordening van leven, wet en macht. Geen scheiding van het heilige en het politieke. Geen individuele vrijheid die boven de gemeenschap staat. De kalief is heerser en geloofsleider. gebed, fatsoen in de openbare ruimte, sociale cohesie en afkeer van morele ontbinding zijn geen toevalligheden, maar de kern. Europa, dat zijn kerken leeg liet lopen en zijn zeden uitverkocht, krijgt nu de rekening. Kerken verdwijnen, moskeeën. Eurabië is geen complottheorie, maar de logische uitkomst van een beschaving die haar fundamenten verachtte.
Geen illusies over integratie
De jongeren op rechts merken dit scherper dan hun vaders. Zij groeien op in de steden waar de demografie al is verschoven, waar de gebedsomroep sterker klinkt dan de kerkklok, waar openbare orde en openbare zeden onder druk staan. Zij zien dat het beledigen van moslims of het roepen om ¨integratie¨ niets oplost. Geloof is voor hen alles. Generatie op generatie blijft een radicale kern overeind die de gematigden tot de orde roept. Secularisering van de islam is een wensdroom van mensen die zelf niets meer geloven.
Trouw en slavengeloof
Lemm weigert de koude-oorlogsretoriek die alleen haat zaait. Hij prijst zelfs in de trouw in het gebed, de eerbied voor het goddelijke, de sociale band. Maar hij noemt het ook wat het is: een slavengeloof dat de individuele vrijheid die het christendom ooit schonk, systematisch onderdrukt. De kruistochten waren geen excessen, maar verdediging. De geschiedenis van Spanje was een eeuwenlange strijd. Wie die strijd ontkent, verliest.
Terug naar het fundament
Het reactionaire denken onder jongeren is geen gril. Het is het besef dat een volk zonder transcendentie geen weerstand biedt. Dat een ordening zonder wortels slechts een elitaire-ideologie is die de eigen cultuur opoffert. Dat de leegte altijd wordt gevuld door iets sterkers. De islam is sterker omdat zij nog gelooft. Europa is zwak omdat het dat is verleerd. Binnen de SGP is deze blik al langer stevig verankerd; bij de PVV en JA21 blijft het vooralsnog een kleine minderheid die verder durft te kijken dan puur politieke strijd.
De vraag is niet of de islam verdient. De vraag is of de jeugd op rechts de moed heeft om verder te gaan dan klachten. Om terug te keren naar het enige fundament dat ooit een beschaving droeg: een geloof dat eist, bindt en boven de mens uitstijgt. Lemm wijst de weg. Niet naar een nieuw programma, maar naar de eeuwigheid. Wie die kant op kijkt, ziet duidelijk: de leegte is al bezet.
Comments